Taşyünü mü, EPS mi?
- Taşyünü: Yanmaz (A1 sınıfı), su buharı geçirgen, ses yalıtımı
yüksek. Nemin yüksek olduğu kıyı yapılarında buhar geçirgenliği belirleyici bir avantajdır:
duvarın nefes almasına izin verir.
- EPS (karbon katkılı): Daha ekonomik ve hafif, ısı iletim katsayısı düşük.
Alçak katlı konutlarda ve villalarda yaygındır, ancak buhar geçirgenliği taşyününden düşüktür.
Deniz kenarındaki ve gölgede kalan kuzey cephelerinde taşyününü öneriyoruz; güneş alan, kuru
kalan cephelerde EPS ekonomik bir çözüm olarak yeterli olabiliyor.
Kalınlık neye göre belirlenir?
Yalıtım kalınlığı, binanın bulunduğu iklim bölgesi ve duvar tipine göre TS 825 esas alınarak
hesaplanır. Kocaeli, İç Anadolu'daki illerden farklı bir derece-gün bölgesindedir; bu yüzden
başka bir şehir için verilmiş bir kalınlığı buraya taşımak yanlış olur.
Belirleyici olan üç şey vardır: mevcut duvarın kalınlığı ve malzemesi, binanın kaç cephesinin
dışa açık olduğu, ve hedeflenen U değeri. Gereğinden ince yalıtım beklenen tasarrufu vermez;
gereğinden kalın yalıtım geri ödeme süresini uzatır. Doğru kalınlık tahminle değil, hesapla
bulunur — keşifte bu hesabı yapıp gerekçesiyle sunuyoruz.
Uygulamada kritik detaylar
- Dübelleme: Yapıştırıcı tek başına yeterli değildir; levha başına yeterli
sayıda ve doğru boyda dübel şarttır. Rüzgâr yükünün yüksek olduğu kıyı cephelerinde dübel
sayısı artırılır.
- Şaşırtmalı dizilim: Levhalar tuğla örgüsü gibi şaşırtmalı dizilir,
köşelerde derz çakıştırılmaz.
- Pencere kenarları: Söve ve denizlik çevreleri, ısı köprüsünün en sık
oluştuğu yerlerdir; küf de çoğunlukla ilk buralarda başlar.
- Süpürgelik: Yalıtımın alt bitişi su almayacak şekilde profillenmelidir.